Systemy telekomunikacyjne

Pierwsze sieci telekomunikacyjne były w niewielkim stopniu dostosowane do potrzeb oraz wymagań klientów. W późniejszych latach modernizowano więc specyfikę sieci do oczekiwań osób korzystających z usług telekomunikacyjnych. Projektowanie systemów telekomunikacyjnych wymaga wykorzystania odpowiednich procedur, które umożliwią predykcję lub pomiar jakości dźwięku lub zrozumiałości mowy transmitowanej przez danych układ.

Wyróżnia się dwa rodzaje modeli charakteryzujących jakość mowy transmitowanej przez określony system telekomunikacyjny. Pierwszy z nich obejmuje „modele planowania”, jak np. E-model oraz SUBMOD, które umożliwiają odpowiednie zaprojektowanie takiego systemu, który charakteryzuje się określoną jakością sygnału wyjściowego. W tym przypadku ocenie podlega ogólna jakość sygnału transmitowanego przez właśnie projektowaną sieć telekomunikacyjną. Wynikiem modelowania jest pojedyncza wartość opisująca przewidywaną jakość sygnału.

Druga grupa modeli, do których należą algorytmy PEAQ, PEMO-Q, lub PESQ umożliwiają predykcję zrozumiałości mowy transmitowanej przez określony system. W tym przypadku, informacją wejściową jest analizowany sygnał, a ocenie podlegają zniekształcenia sygnału wyjściowego. Modele te zazwyczaj stosowane są więc w badaniach porównawczych, które stosuje się np. do analizy oraz oceny systemów kodowania mowy. Zaletą tego typu testu jest to, iż są one względnie mało czasochłonne oraz mniej kosztowane, niż pozostałe procedury oceny zrozumiałości mowy.

Modele te można np. zastosować do predykcji zrozumiałości mowy transmitowanej przez projektowany system oraz odniesienie wyniku do zrozumiałości mowy, która charakteryzuje powszechnie stosowane układy. W ten sposób można łatwo ocenić konkurencyjność oraz stosowalność wdrażanego systemu.

Wszystkie w/w modele zostały stworzone z myślą o osobach normalnie słyszących. Ponieważ percepcja dźwięku osób z patologią słuchu znacznie odbiega od tej dla osób otologicznie normalnych, postanowiliśmy zmodyfikować w/w modele tak, aby zwiększyć zakres ich stosowalności, przez co możliwe będzie ich zastosowanie również w odniesieniu do osób niedosłyszących. Ulepszone modele będą bardzo przydatnym narzędziem stosowanym podczas projektowania urządzeń wspierających słyszenie (np. specjalnych akcesoriów do telefonu).