Strona główna
Pierwsze sieci telekomunikacyjne były w niewielkim stopniu dostosowane do potrzeb oraz wymagań klientów. W późniejszych latach modernizowano więc specyfikę sieci do oczekiwań osób korzystających z usług telekomunikacyjnych. Projektowanie systemów telekomunikacyjnych wymaga wykorzystania odpowiednich procedur, które umożliwią predykcję lub pomiar jakości dźwięku lub zrozumiałości mowy transmitowanej przez danych układ.
Wyróżnia się dwa rodzaje modeli charakteryzujących jakość mowy transmitowanej przez określony system telekomunikacyjny. Pierwszy z nich obejmuje „modele planowania”, jak np. E-model oraz SUBMOD, które umożliwiają odpowiednie zaprojektowanie takiego systemu, który charakteryzuje się określoną jakością sygnału wyjściowego. W tym przypadku ocenie podlega ogólna jakość sygnału transmitowanego przez właśnie projektowaną sieć telekomunikacyjną. Wynikiem modelowania jest pojedyncza wartość opisująca przewidywaną jakość sygnału.
Modele te można np. zastosować do predykcji zrozumiałości mowy transmitowanej przez projektowany system oraz odniesienie wyniku do zrozumiałości mowy, która charakteryzuje powszechnie stosowane układy. W ten sposób można łatwo ocenić konkurencyjność oraz stosowalność wdrażanego systemu.
Wszystkie w/w modele zostały stworzone z myślą o osobach normalnie słyszących. Ponieważ percepcja dźwięku osób z patologią słuchu znacznie odbiega od tej dla osób otologicznie normalnych, postanowiliśmy zmodyfikować w/w modele tak, aby zwiększyć zakres ich stosowalności, przez co możliwe będzie ich zastosowanie również w odniesieniu do osób niedosłyszących. Ulepszone modele będą bardzo przydatnym narzędziem stosowanym podczas projektowania urządzeń wspierających słyszenie (np. specjalnych akcesoriów do telefonu).