Słyszenie przestrzenne

Posiadanie dwojga uszu ma niewątpliwie wiele zalet. Mimo, że komunikacja werbalna nie jest utrudniona, gdy używamy tylko jednego ucha, to w celu dokładnej lokalizacji dźwięku niezbędne jest użycie dwojga uszu.

how localisation works

Powyższy rysunek pokazuje, że dźwięk pochodzący od nadawcy (S) „potrzebuje więcej czasu”, by dotrzeć do lewego ucha słuchacza(L) niż do ucha prawego. Ponadto, dźwięk dochodzący do ucha lewego musi pokonać drogę wokół głowy co powoduje, że jest on cichszy w odniesieniu do dźwięku odbieranego uchem prawym.

Różnice w czasie i natężeniu dają informacje potrzebne do oceny lokalizacji dźwięku. Te różnice, łącznie z innymi czynnikami są analizowane przez nasz mózg, czego wynikiem jest zdolność umiejscowienia źródła dźwięku w przestrzeni.

Trudności w lokalizacji dźwięków środowiskowych mogą być uciążliwe, a nawet w niektórych sytuacjach narażać nas na niebezpieczeństwo (np. jeśli nie jesteśmy w stanie zlokalizować nadjeżdżającego samochodu). Ubytek słuchu nie zawsze jest powiązany z problemami z lokalizacją dźwięku, jednak gdy ciche sygnały nie są słyszane przez daną osobę, to nie mogą też być również poprawnie zlokalizowane. Im większy niedosłuch, tym trudniejsze staje się określenie skąd dochodzi dźwięk, ponieważ w pierwszej kolejności staramy się, by został on w ogóle usłyszany. Niezależnie od natężenia sygnału, trudności w lokalizacji dźwięku mogą się różnie kształtować dla różnych typów ubytków słuchu. Co więcej, jeśli mamy do czynienia z ubytkiem niesymetrycznym (w którym to wielkość ubytku słuchu dla jednego i drugiego ucha jest niejednakowa) lub w przypadku, gdy ubytek występuje tylko w jednym uchu, lokalizacja dźwięku jest również utrudniona.

Proszę kliknąć tutaj aby powrócić do instrukcji.

Słyszenie przestrzenne