Odbiorczy ubytek słuchu

Ten rodzaj niedosłuchu określa się często jako „ślimakowy” lub „sensoryczny”.
Trwały, odbiorczy ubytek słuchy jest wynikiem uszkodzenia komórek rzęsatych wewnątrz ślimaka, nerwu słuchowego lub obu tych struktur jednocześnie. Uszkodzenia wewnątrz ślimaka mogą mieć charakter naturalny, związany ze starzeniem się organizmu (taki rodzaj ubytku słuchu postępujący z wiekiem nazywany jest „presbycusis” lub „presbyacusis”) lub wynikać z innych przyczyn, takich jak:

  • Częste i długotrwałe narażenie na głośne dźwięki. Dźwięki powodujące uszkodzenie słuchu niekoniecznie muszą być nieprzyjemne – na przykład ekspozycja na głośną muzykę może być równie szkodliwa jak na hałas przemysłowy. Krótkotrwałe narażenie na głośne dźwięki może także powodować chwilowy niedosłuch. otwiera nowe oknaKliknij tutaj aby dowiedzieć się więcej.
  • Leki ototoksyczne – niektóre spośród leków są szkodliwe dla ślimaka lub/i nerwu słuchowego. Wśród nich są środki używane w leczeniu bardzo poważnych chorób – na przykład raka, ale także niektóre antybiotyki.
  • Niektóre choroby zakaźne, np. różyczka.
  • Komplikacje podczas porodu.
  • Urazy głowy.
  • Niezłośliwy nowotwór nerwu słuchowego
  • Obciążenie genetyczne – niektórych ludzi może występować skłonność do ubytku słuchu.

Odbiorczy ubytek słuchu nie tylko pogarsza naszą zdolność słyszenia cichych dźwięków, ale również ogranicza jakość wszystkiego, co słyszymy. Powoduje, że osoby z tym rodzajem ubytku słuchu często mają problemy ze zrozumieniem mowy. Raz uszkodzone komórki rzęsate w ślimaku pozostają takimi do końca życia człowieka. To oznacza, że odbiorczy ubytek słuchu jest nieodwracalny i nie może być wyleczony.