Gehoortest (Audiogram)

Het toonaudiogram is een standaard test. Het doel van de test is om het geluidsniveau te bepalen, waarbij u een toon nog net kunt horen. Dit wordt gedaan voor een aantal verschillende toonhoogten. De test wordt uitgevoerd in een geluidsarme ruimte. De test duurt maximaal 20 minuten en wordt vaak in combinatie gedaan met een spraakaudiogram. In dat geval duurt de test maximaal 40 minuten. Uw onderzoeker zal u vragen te herhalen wat u verstaan heeft (gokken mag!).

De Procedure is als volgt:

• Uw onderzoeker zal u vragen tegenover hem/haar te gaan zitten in een geluidsarme ruimte. Hier zal de test plaats vinden.
• U krijgt een hoofdtelefoon op en in sommige gevallen krijgt u een apparaatje met een knopje.
• De behandelaar laat u een aantal geluiden horen via de hoofdtelefoon. De geluiden, eenvoudige tonen, worden per oor aangeboden. De geluiden worden aangeboden op minstens zes verschillende frequenties die allen belangrijk zijn voor het spraakverstaan.
• Uw onderzoeker zal u vragen om aan te geven wanneer u het signaal heeft gehoord. Dit kan door uw vinger op te steken of de knop van een response box in the drukken. U steekt alleen uw vinger op of drukt de knop in wanneer u het signaal hoort.
• De geluiden zijn soms duidelijk te horen maar soms ook heel zacht. Elke keer als geluid hoort, dus óók als het heel zacht is, moet u uw vinger opsteken of op de knop drukken. Uw behandelaar noteert het niveau waarbij u het signaal niet meer kunt horen.
• De test wordt herhaald op uw andere oor.

Het is belangrijk dat u de instructies van uw behandelaar goed volgt. Indien u niet zeker bent of u alles goed begrepen heeft, geef dit dan aan bij de onderzoeker.Vervolgens kan de hoofdtelefoon vervangen worden door een blokje achter uw oor (mastoïd; zie foto). Dit blokje trilt zodra er een toon wordt aangeboden. Deze trillingen worden op uw schedel aangeboden en gaan daardoor direct naar het binnenoor en slaat het buitenoor en het middenoor hierbij over. Dit blokje heet een beengeleider en wordt gebruikt om te kijken wat voor soort verlies u hebt, conductief of perceptief. Mogelijk hoort u tijdens de test soms een ruisachtig signaal. Er zal u gevraagd worden of u wilt aangeven wanneer u de pieptoon hoort. U moet de ruis dus gewoon negeren. Dit wordt gedaan omdat het u het signaal in sommige gevallen aan de andere oor hoort (geleiding via het bot). In dit geval lijkt uw gehoor beter te zijn, dan het in werkelijkheid is. De ruis op het andere oor is dan ook bedoeld om de toon op het andere oor onhoorbaar te maken (maskeren). U dient de ruis dus te negeren en alleen te reageren op de toon. Hoe zacht de toon ook klinkt, zodra u denkt de toon te horen, geft u aan dat u deze hoort.De resultaten van de gehoortest worden weergegeven in een audiogram, vergelijkbaar met het figuur dat u beneden ziet.

Audiogram

Het audiogram is een grafiek waar behandelaars aan kunnen aflezen hoe goed u hoort op de verschillende frequenties. Op de grafiek ziet u een aantal symbolen. De positie van deze symbolen geeft aan hoe hard een geluid gemaakt moet worden, zodat u het nog net kunt horen. Hoe lager het symbool, hoe slechter u hoort bij die frequentie (toonhoogte). Geluiden met een lage toonhoogte staan links op de afbeelding, hogere toonhoogten staan rechts op de afbeelding.

Het toonaudiogram samengevat:

Terug naar "Hoe het oor gemeten wordt"

• Startpagina
  • Controleer uw gehoor
  • Informatie over het gehoor
  • over de website
  • HearCompanion
    • Het overzicht
    • Glossar
    • Terugkoppeling