wprowadzenie algorytm dźwięki

Adaptacyjna filtracja przestrzenna

Algorytmy filtracji przestrzennej sumują sygnały z dwóch lub więcej mikrofonów znajdujących się w aparacie słuchowym. Procedury te „faworyzują” dźwięki dobiegające z określonego kierunku oraz tłumią (zazwyczaj niepożądane) sygnały docierające z innych kierunków przestrzeni. Stąd są najefektywniejsze w „walce” z kierunkowymi zakłóceniami. W odróżnieniu od klasycznych, niezmienniczych podejść do filtracji przestrzennej, techniki adaptacyjne „budują” model środowiska akustycznego, w którym w danej chwili przebywa użytkownik aparatu słuchowego. W ten sposób, lokalizacja niepożądanych źródeł zakłóceń jest dokonywana i monitorowana automatycznie, dając w rezultacie lepsze wyniki niż klasyczne rozwiązania. Redukcja zakłóceń w najbardziej zaawansowanych i najnowocześniejszych aparatach słuchowych i implantach ślimakowych jest oparta właśnie na adaptacyjnej filtracji przestrzennej.